Recensie in Aether

Mooie recensie van Tourflits in Aether. Een positieve beoordeling, goed en met kennis van zaken geschreven. Auteur: Bas Nieuwenhuijsen.

Aether is een tijdschrift over de geschiedenis van de publieke omroep en de fonografie, de kunst van het opnemen van geluid in haar natuurlijke omgeving. Een kwartaalblad voor de echte radioliefhebber, dus, en juist dat maakt mij zo trots.

Lippens

Dit is hoe er bij mij thuis naar wielrennen gekeken en geluisterd wordt. Het beeld is van Eurosport, het commentaar van Gio Lippens.

Tom Dumoulin, winnaar van de Giro d'Italia 2017.

Geplaatst door Jairo van Lunteren op Zondag 28 mei 2017


Lippens schreef het voorwoord voor Tourflits, Tijdloze helden van Radio Tour de France.

Column Bijlo

Wat is het fantastisch, zeg, Vincent Bijlo die in een van zijn columns in het AD aandacht besteedt aan Tourflits, mijn boek over Radio Tour de France. Een van de verhalen in het boek gaat over Bijlo’s liefde voor radio en, preciezer, Radio Tour de France.

Lees hier de column, getiteld Tourflits! Op radio ouwehoeren over fietsen.

In Tourflits legt hij onder de titel Kijken met je oren (Hoofdstuk 8, blz. 191-193) uit wat er volgens hem zo mooi is aan radio: “Radio is geluid. En geluid is waanzinnig suggestief. Geluid is in wezen veel leuker dan beeld, want beeld – PATS! – dat ‘pop-upt’ op je scherm en dat heb je. Dat laat verder niets te wensen over. In geluid zit meer diepte, want uit geluid moet je genereren wat voor beeld het zou kunnen zijn. Dat is de kern van radio.”

Een mooie man, Bijlo, en een begenadigd columnist. Kijk maar:

Deadline gehaald!

Het is dus toch zo ver gekomen, de deadline voor de tekst is gehaald. Op 1 juni ligt mijn boek Tourflits in de winkel, verzorgd door uitgeverij Edicola en vormgegeven door Miriam Snijder van Creative Facilities. Tourflits is geschreven in opdracht van Hans Hogendoorn, de stem van NPO Radio 1. 


Voorlopig ontwerp boekomslag.

Het boek begint met ‘de kersenplukker’, die als jong kereltje op quatorze juillet in 1981 vanuit de kersenboom in zijn tuin kennismaakt met het programma, met verslaggever Theo Koomen, met wielrenner Peter Winnen en met wielrennen als sport. Helden zijn die dag geboren. Op 14 juli 2016 wordt op de Franse feestdag opnieuw een legendarische etappe verslagen in de uitzending van Radio Tour de France.

Voorwoord
De kersenplukker is 35 jaar na die onvergetelijke dag in de kersenboom op zoek gegaan naar de mensen achter het programma, naar de grondleggers, de mensen van het eerste uur en de mensen die er in de loop der jaren aan meegewerkt hebben of het nog steeds helpen maken. Een interview met Peter Winnen ontbreekt natuurlijk niet, het perfecte voorwoord is geschreven door Gio Lippens.

Dankbaar
Mijn dank gaat uit naar Hans en Gio, maar evengoed naar Gijs Zandbergen, de man die mij deze opdracht heeft bezorgd. Ook al die geïnterviewden die mij hun tijd hebben gegeven ben ik dankbaar, waaronder Felix Meurders, Mart Smeets, Dione de Graaff, Koos Postema, Herman van der Velden, Evert ten Napel en vele anderen. Een droom is uitgekomen.

Dank!

Lippens’ woorden

Ja, het is de laatste tijd stil hier. En als er iets gepost wordt, dan niet over het grote project waar ik nu al anderhalf jaar mee bezig ben: Tourflits, het boek over Radio Tour de France. De stilte is een gevolg van mijn focus op voltooiing van dat boek.

Gio Lippens doet het finishverslag aan de finish bij de Tour de France.

Want ja, een moeizaam proces is het absoluut geweest, tot nu toe. Iemand zonder focus die zich probeert te focussen verliest namelijk de grip op zijn hele zijn, zo is mij duidelijk geworden; het doel van de focus gaat met die focus aan de haal. Zo is het, dat is wat er is gebeurd.

Verzendknop
De deadline is inmiddels in zicht. Op 1 maart 2017 dient het manuscript aangeleverd te worden, geredigeerd, inclusief foto’s, bronvermeldingen en credits. En het gekke is: die deadline gaat gehaald worden. Al die tijd dacht ik dat het mij niet zou lukken, anderhalf jaar lang.

Inmiddels heeft niemand minder dan sportverslaggever Gio Lippens toegezegd het voorwoord te schrijven. Om dat te kunnen doen is hem een vroege, onaffe versie van het hele verhaal toegestuurd. Daartoe op de verzendknop durven drukken, was een zelfoverwinning op zich.

Journalistieke erkenning
Wat als Lippens het verhaal niets vindt, er geen inspiratie uit put voor een voorwoord? Dat was het schrikbeeld. Gelukkig reageerde hij binnen een dag met de volgende woorden:

Wat een schatkamer. Je hebt echt een ongelooflijke hoeveelheid cruciale mensen van Radio Tour de France gesproken. Groot compliment. En mooi verwoord.

Tja. Dan krijg je een brok in je keel. Van toch een heel klein beetje trots. Omdat je weet dat je ergens je ziel en zaligheid in gooit en dat zich dat uitbetaalt in de vorm van journalistieke erkenning. Want zo is het, dat is wat er is gebeurd. Aan Lippens’ lovende woorden laaf ik mij.