Rare dingetjes

Babypraat, mijn vorige post. Daar moeten we het over hebben. Dat is een raar dingetje. Wellicht onooglijk. Vind ik wel, in elk geval.

En toch ben ik blij dat ik het heb geplaatst. Het betreft namelijk niet, wat ik toentertijd wel dacht, de inleiding van mijn nieuwe roman, die ik al heel lang probeer te schrijven. Nee, het is de opening van het verhaal geworden, zij het in een welhaast onherkenbaar geredigeerde versie.

Met redigeren ben ik begonnen omdat het stuk niet goed voelde. Het idee erachter was prima, vond ik, maar ik moest er nog iets mee. Na dagen nadenken over de vraag wat eraan schortte, wist ik het plotseling. Waarna ik onmiddellijk ben gaan schrijven. Daardoor is het fiks korter. Ik heb prachtige namen bedacht. Alle poespas is eruitgehaald. Het is verbeterd.

In de komende maanden blijf ik, wil ik probeersels, eerste versies, uiteindelijke versies, onuitgewerkte ideeverhalen en alles wat ik verder nog bedenk op de site plaats. Opdat de bezoeker van mijn website het boek langzaam vorm kan zien krijgen. Net als ikzelf. Hopelijk werkt dit als een stok achter de deur om van de uitwerking van het verhaalidee eindelijk werk te maken.

Nog veel meer rare dingetjes zullen hier landen.