Teeuwen doet Dotan

Dotan, bah! Nooit wat mee gehad, kwam altijd al onoprecht en gemaakt over. Achteraf is dat te gemakkelijk praten. Beter is het om het parodiërend antwoord te bekijken dat komediant Hans Teeuwen gisteren gaf op het halfslachtig verontschuldigende geraaskal van gladjanus Dotan zelf.

Want Dotan kan dan wel praten als pater Johannes Brugman, als de Volkskrant het bestaan van zijn trollenleger niet had onthuld had hij er nog steeds het zwijgen toe gedaan. Zijn spijt komt dus niet zozeer na de zonde, zij komt alleen omdat hij van zijn carrière wil redden wat er nog te redden valt. En aan dat soort spijt hebben Teeuwen en ik een broertje dood.

#MeToo-gedrag
Het doet mij denken aan mannen die jarenlang #MeToo-gedrag hebben vertoond en daar de laatste maanden pas op zijn aangesproken. Aan Louis CK, Job Gosschalk, Kevin Spacey en dat soort mannen, dus. Natuurlijk, hun gedrag is ernstiger, aangezien zij met hun seksuele machtswellust direct anderen hebben gedupeerd. Maar hun reactie op de onthullingen was vergelijkbaar: “Sorry, het spijt mij”.

Ziekelijke bedriegers
Zij poogden sympathie te herwinnen of begrip te kweken met hun verklaringen, die alleen werden gedaan nadat en omdat hun wangedrag werd onthuld. Datzelfde is dus bij Dotan het geval. Tv-journaliste Angela de Jong doorziet dat in haar column in het AD even fijntjes als Teeuwen in zijn parodie: “Dotan plaatste zichzelf definitief in het rijtje van ziekelijke bedriegers als Tara Singh Varma en Diederik Stapel.”

Tweede boek, zucht

Mijn tweede boek is af. Op 24 april ligt het in de winkels.

De weg naar voltooiing ervan laat zich in de meest positieve bewoordingen die ik kan bedenken omschrijven als ‘een interessant leerproces’. Dat klinkt niet veelbelovend, en daar kies ik bewust voor. Over het eindresultaat ben ik namelijk niet tevreden. Het liefst zou ik het boek in zijn huidige vorm en opzet zelfs helemaal niet in de winkels zien liggen. Maar goed, dat heb ik niet meer voor het kiezen.

Ik zou kunnen proberen mij van het boek te distantiëren, maar mijn naam staat erop. De verantwoordelijkheid voor de inhoud heb ik dus te dragen. Wel is erin gesneden in opdracht van de uitgever. De geredigeerde versie heb ik nimmer onder ogen gekregen, maar ik weet dat er aardig wat pagina’s uit zijn. Dit is gedaan om, in de woorden van de uitgever, reputaties te beschermen: die van hemzelf en die van mij.

Ethische kwestie
Ik sta echter nog steeds achter de oorspronkelijke tekst. En dat zijn reputatie eronder zou lijden, durf ik te betwijfelen. De pijn zat hem in de fragmenten waarin een ethische kwestie wordt besproken waarin hij en ik lang tegenover elkaar stonden. Terwijl ik vond dat deze het boek lading en cachet gaf, ook omdat het gedurfd is om deze te bespreken, vond hij het benoemen ervan overbodige opsmuk.

Het boek, heb ik eerder al geschreven, is een verkenning en duiding van wielrenner Tom Dumoulin, die in 2017 de Giro d’Italia op zijn naam schreef. De ethische kwestie heeft betrekking op Dumoulins weigering van medewerking aan en toestemming voor het boek. Geen van beide waren nodig om het te laten verschijnen, maar zorgden wel voor twijfels mijnerzijds om dit project doorgang te laten vinden.

Geen biografie
Uiteindelijk heb ik mij laten overtuigen door de uitgever om door te zetten. Daar heb ik mij echter nooit goed bij gevoeld, wat ongetwijfeld doorschemerde in de tekst die ik heb aangeleverd. En ja, daar viel best wat op af te dingen, vooral vanuit het perspectief van de uitgever. Het moest wat hem betreft immers een sportbiografie worden, ook al had ik te kennen gegeven dat het ab-so-luut geen biografie mocht heten.

Mijn eigen bedoeling met het boek omschreef ik aan de uitgever achteraf als volgt: “Het moest niet een eenvoudig en mager biografietje worden, of een poging daartoe, maar een verrassende, volstrekt eigenzinnige, grappige en, zoals aan het einde zou blijken, toch geslaagde poging om Dumoulin te schetsen en te duiden. Het moest een zoektocht naar vorm en inhoud zijn die zichzelf zou bewijzen terwijl het werd geschreven.”

Teleurstelling
Achteraf had ik dit vooraf duidelijk moeten maken. Dat heb ik gepoogd door gaandeweg fragmenten aan te leveren waaruit dit bleek. Het dispuut stak dan ook eerder de kop op, alleen ben ik gaan herschrijven met een compromis in het achterhoofd. De herschreven fragmenten konden echter evenmin op goedkeuring rekenen, al bleef de uitgever tot bij ontvangst van het laatste deel enthousiast en vertrouwend.

Nu overheerst teleurstelling. Er is een afsluitend gesprek geweest waarin de lucht wat is geklaard, in ieder geval van mens tot mens. Het rot in mijn gevoel over dit dispuut is echter niet verdwenen, vooral niet omdat ik de geredigeerde en ingekorte versie van de tekst niet onder ogen heb gehad. Als het om -d’s en -t’s ging, dan deed dat er niet toe. Nu heb ik het idee dat dit boek mij uit handen is genomen.

Liefdesdicht VI

De ex, haar ware

Het moment waarop je beseft
Dat zij meer met haar ex bezig is
Dan met jou
Is het moment waarop jij
Je biezen zou moeten pakken, maar
Dat doe je niet
Want zo ben je niet
Nee, zo zit je niet in elkaar

Liever ben je er voor haar
Totdat zij sterk genoeg is
Om haar eigen weg te gaan
En haar biezen pakt
Met het welgemeend excuus
Dat jij voor haar te lief bent
Om haar te laten voelen
Dat zij jouw liefde waard is

“Voor wat de liefde waard is”
Zegt zij er achteraan
En dan laat zij jou daar staan
En kijkt niet meer om
Terwijl jij als aan de grond genageld
Terugdenkt aan het moment
Waarop jij voor ‘t eerst besefte
Dat haar ex de ware is.

Liefdesdicht V

Spiegel

Zeg niet dat ik niets fout heb gedaan
Kijk liever naar jezelf.

(c) Jairo van Lunteren, 2018‘

Romantisch plot

‘Straks zijn Messi en Ronaldo niet meer op televisie te zien’, luidt een kop op AD.nl. Hoewel ik kan raden waar dit over gaat, klik ik op de link. En ja, er staat wat ik had verwacht. Alleen, de wijze waarop het wordt gebracht stuit mij tegen de borst.

“Het horrorscenario”, zijn namelijk de openingswoorden van het artikel. En dan weet ik al genoeg. Want dan kan het niet anders of hier wordt weer eens geschreven vanuit de veronderstelling dat voetbal kijken de zin van het leven is.

Verheerlijken
De volledige openingszin van de onheilstijding luidt als volgt: “Het horrorscenario dat de televisiekijker vanaf komend seizoen geen Champions League-voetbal meer kan zien op het open kanaal, wordt steeds reëler”.

Bespaar me je drama, Dennis Jansen! Goed, je bent sportjournalist bij het AD, dus je ontkomt niet aan het verheerlijken van deze steeds verder vercommercialiserende sport en het summum daarvan, die Europese clubbeker.

Extra uren
Maar man, wat denk jij? Dat het horrorscenario van een kernoorlog tussen Trump en Kim Jong-un dat werkelijkheid wordt, zijn gelijke kent in een paar verwende voetbalmiljonairs die niet meer op tv te zien zijn?

Houd toch op! Als dit scenario werkelijkheid wordt, wat onwaarschijnlijk is, dan blijven de gevolgen beperkt tot wat extra uren potentiële verveling die miljoenen bankzitters anders moeten invullen. En dat zou ze lukken. Moeiteloos!

Bevrijdend
Natuurlijk, Messi en Ronaldo zijn voetballers die iedereen moet kunnen aanschouwen. Dus nee, ik hoop niet dat de commercie deze sport zozeer in haar grip krijgt dat de internationale clubwedstrijden van de reguliere tv verdwijnen.

Maar als het gebeurt, dan zou dat voor veel mensen bevrijdend werken. Opeens blijkt voetbal niet zo belangrijk. Opeens zien zij in dat zij zich door zichzelf verrijkende bobo’s lieten leiden en verleiden. Ronaldo blijkt mens, Messi toch geen messias.

Film
In het vermeende horrorscenario dat Jansen schetst blijkt er zelfs weer tijd te zijn om samen op een doordeweekse avond eens een keer spontaan naar de film te gaan. Wie weet krijgt dat scenario dan zomaar een romantisch plot.

Tegelwijsheid

Relativering

Humor is de koning
Die elk probleem
Lachend terzijde schuift

Wie elk probleem
Lachend terzijde schuift
Lost nooit iets op

Wie nooit iets oplost
Verliest het vermogen
Tot relativering.

(c) Jairo van Lunteren, 2018

Deze post betreft een Gebroken Geweertje ter nagedachtenis van Fred van der Spek.

Liefdesdicht IV

Liefde is…

In een bubbel met jou naar de wolken zweven
Terwijl wij zonder zorgen leven.

(c) Jairo van Lunteren, 2018

Animated Social Media Icons by Acurax Responsive Web Designing Company
Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinCheck Our Feed
Animated Social Media Icons by Acurax Responsive Web Designing Company
Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinCheck Our Feed