Archief voor BLOG

Zege Trump

De meerderheid van de stemmen zal hij niet krijgen, maar iets in mij zegt dat Trump de komende vier jaar nog wel aan de macht zal zijn. Een wereld zonder hem is haast niet meer voor te stellen, wat zeker niet wil zeggen dat ik daar blij mee ben. Amerika heeft volgens mij een probleem en dat is dat de democratie in dat land dusdanig is verzwakt dat deze man niet meer weg te stemmen is. Ik hoop dat ik er naast zit.

Rare dingetjes

Babypraat, mijn vorige post. Daar moeten we het over hebben. Dat is een raar dingetje. Wellicht onooglijk. Vind ik wel, in elk geval.

En toch ben ik blij dat ik het heb geplaatst. Het betreft namelijk niet, wat ik toentertijd wel dacht, de inleiding van mijn nieuwe roman, die ik al heel lang probeer te schrijven. Nee, het is de opening van het verhaal geworden, zij het in een welhaast onherkenbaar geredigeerde versie.

Met redigeren ben ik begonnen omdat het stuk niet goed voelde. Het idee erachter was prima, vond ik, maar ik moest er nog iets mee. Na dagen nadenken over de vraag wat eraan schortte, wist ik het plotseling. Waarna ik onmiddellijk ben gaan schrijven. Daardoor is het fiks korter. Ik heb prachtige namen bedacht. Alle poespas is eruitgehaald. Het is verbeterd.

In de komende maanden blijf ik, wil ik probeersels, eerste versies, uiteindelijke versies, onuitgewerkte ideeverhalen en alles wat ik verder nog bedenk op de site plaats. Opdat de bezoeker van mijn website het boek langzaam vorm kan zien krijgen. Net als ikzelf. Hopelijk werkt dit als een stok achter de deur om van de uitwerking van het verhaalidee eindelijk werk te maken.

Nog veel meer rare dingetjes zullen hier landen.

Babypraat

De glijbaan van hier naar de nieuwe wereld is lang en oogt benauwend, vindt Baby-Ik, die niet zo avontuurlijk is. Baby-Jij kijkt hem met een meewarige glimlach aan. “Benauwend?” schampert zij. “Ha! Zet je schrap en ga, je zult zien dat het meevalt.”

Baby-Ik zet zich schrap. Hij telt af van drie naar één en verkrampt. Opnieuw. En nog eens. Totdat Baby-Jij er genoeg van heeft. “Als je nu niet gaat, geef ik je een duw!” roept zij, terwijl zij dreigend haar armen vooruitsteekt.

Baby-Ik weet dat zij dit niet meent. “Je zou mij nooit duwen”, zegt hij.

“Nee, maar dat ik dat moet zeggen om jou van die glijbaan af te laten gaan, is al erg genoeg.”

Daar zit wat in, weet Baby-Ik, die allesbehalve een angsthaas wil zijn. “Maar jij kunt toch ook als eerste gaan?”

“Nee, want de spermatozoïde waaruit jij bent ontsproten is eerder een ovum binnengedrongen dan de mijne.” Baby-Jij zegt het met een stalen gezicht, maar, hoewel zij meent wat zij zegt, Baby-Ik hoort aan de intonatie van haar stem dat zij vooral probeert haar broer gerust te stellen.

“Vermijd moeilijke termen, zus! Jouw toekomst als verpleegkundige staat of valt met je vermogen om helder te communiceren. Patiënten hebben geen behoefte aan mooie woorden. Overigens zal jij stralen in dat beroep.”

“Toe, ga!” Haar armen schieten naar voren alsof zij deze keer echt gaat duwen.

“Drie twee één, go!” roept Baby-Ik nogmaals, in de ijdele hoop dat het hem deze keer wel lukt om uit de startblokken te schieten.

“Jezus, broer!”

“Ik verstar, het lukt gewoon niet!”

“Nou, dan blijven we hier. Komen ze ons maar halen.”

Maar dat kan Baby-Ik niet laten gebeuren, daarvoor is hij te trots. “Halen?” roept hij? “Niets daarvan, we gaan!” Hij zet zich af en roetsjt naar beneden. Echt snel gaat hij niet, het is meer een soort wurmen. Met het hoofd vooruit duwt hij zich een weg naar het avontuur dat voor hem is uitgetekend. Kort achter hem volgt Baby-Jij.

Aan het einde van de glijbaan, net voordat de wereld hem verwelkomt, beseft hij dat hij altijd zijn zus zal hebben om hem bij te staan. “Overigens word ik geen verpleegkundige, maar verpleegkundig-specialist!” hoort hij haar nog zeggen. Met een gelukzalige glimlach laat hij wat volgt gebeuren.

Het juk van een diagnose

Voor het oktobernummer van vakblad De Psycholoog schreef ik een essay over het juk van een diagnose. Het artikel is een ervaringsbeschrijving van mijn worsteling met ADD, waarmee ik op mijn vijfenveertigste ben gediagnosticeerd.Lees mijn essay hier. Bijgaande illustratie is gemaakt door Chiara Arkesteijn.

Tignes voor Kruijswijk!

Nog steeds fier aan kop, Julian Alaphilippe. Wat een vechter! Hoewel Egan Bernal zich gisteren met een machtige demarrage tot favoriet voor de eindoverwinning bombardeerde, moet de Colombiaan en landgenoot van ritwinnaar Nairo Quintana nog maar bewijzen ook de overige twee Alpenetappes zo sterk te zijn. De Franse droom duurt voort.

De droom van Nederland leek op een teleurstelling uit te draaien, want Steven Kruijswijk reed matig. Als de beklimming naar de top van de Col du Galibier langer had geduurd, had hij er net als Alaphilippe af gemoeten. En dat terwijl de Nuenenaar tijd moet winnen waar de Fransman zijn verlies moet beperken en Alaphilippe deels kan leunen, ook vandaag, op zijn capaciteiten als daler.

Galibier
Evenmin overtuigend in de eerste Alpenrit reed Thibaut Pinot, in de Pyreneeën ongenaakbaar. Geraint Thomas heeft als ploegmaat van Bernal, die boven hem staat in het algemeen klassement, nu beperkte vrijheid om aan te vallen, ook omdat zijn rijden minder sterk is dan dat van de Colombiaan. Het zou dan ook wel eens een tweestrijd kunnen worden tussen Bernal en Alaphilippe.

Tignes
Maar nee, Kruijswijk wint dit jaar de Tour de France. Na de rit over de Galibier gaf hij aan minder slecht te zijn geweest dan hij van tevoren had gedacht. Dit betekent dat hij er doorheen is gekomen. De etappe van vandaag, nummer negentien van 21, zal andere koek voor hem zijn, beter smaken. Niet voor niets heeft hij de slotklim naar Tignes in de voorbereiding liefst acht keer geoefend.

Tories kiezen Trump

Zojuist is bekend geworden dat president Donald John Trump van de Verenigde Staten Theresa May opvolgt als premier van het Verenigd Koninkrijk. Hij doet dit namens de Conservatieve Partij, de Tories, onder het pseudoniem Alexander Boris de Pfeffel Johnson en speelt een politicus die zijn land uit de Europese Unie zal leiden.

Donald, gefeliciteerd!

Kuitenbijter Alaphilippe

Niemand kan er omheen: Julian Alaphilippe is de te kloppen man in deze Tour de France. Eerder noemde ik Thibault Pinot en Geraint Thomas dat, maar Alaphilippe toont momenteel dat hij niet voor niets de wereldranglijst aanvoert. Op welk terrein dan ook, zelfs de specialisten zijn niet of nauwelijks opgewassen tegen deze kuitenbijter.

Goed, de Pyreneeënrit van morgen is zwaarder dan die van vandaag en de Alpen worden beslissend. Er kan nog van alles gebeuren. Dat betekent ook dat Alaphilippe op vijf, tien of twintig minuten gereden kan worden. Aan het begin van de ronde zou dat in de lijn der verwachting hebben gelegen. Inmiddels is echter duidelijk dat de Fransman alles in huis heeft om een legende te worden.

Belgische samenvatting etappe 14 Tour de France 2019 | Tarbes – Tourmalet Barèges

Geen rasklimmer
Maar let op, ik noem Alaphilippe nog steeds niet de uitgesproken favoriet, want dat is hij niet. Niemand weet hoe hij zich zal houden als de renners de Alpen ingaan. nee, hij is, zoals gezegd, na de etappe van vandaag de te kloppen man – dat is iets anders dan de favoriet. Morgen houdt hij stand, verwacht ik, ook al omdat hij vandaag en vorig jaar heeft laten zien dat de Pyreneeën hem liggen.

Als de bergen maar lang genoeg duren wordt hij er af gereden, aangezien hij duidelijk geen rasklimmer is. Alleen is Alaphilippe op dit moment zo sterk dat het maar de vraag is of deze ronde lang genoeg duurt om hem uit het wiel en vervolgens op minuten te rijden. De twijfels daarover nemen alleen maar toe omdat de vraag is welke concurrent dat dan moet gaan doen.

Impasse
Kruijswijk staat tweede en doet het werkelijk fantastisch. Een rasklimmer is ook hij niet, hij moet het hebben van de lange adem en veroorzaakt niet zo snel de benodigde forcing om Alaphilippe op minuten te zetten. Wel lijkt hij de ploeg om zich heen te hebben om hem te helpen de man in het geel uit te putten totdat hij capituleert. Alaphilippe moet het op eigen kracht doen.

Thomas en zijn ploegmakker Egan Bernal zijn de enige twee andere renners die nog tot de serieuze kandidaten voor de eindoverwinning mogen worden gerekend. Hun kracht is hun ploeg, alhoewel je het gevoel begint te krijgen dat dit ook weleens hun zwakte zal kunnen blijken te zijn. Immers, wie is de kopman en wie offert zich op? Deze impasse heeft zich binnen deze ploeg vaker voorgedaan.

Tourmalet
Het probleem is dat de tijdrit van gisteren werd verprutst door Bernal. Of, verprutst… Hij kan niet of nog niet beter. Met zijn 22 jaar is hij zo jong dat hij goede en slechte dagen met elkaar zal afwisselen, grillig is, waardoor hij uiteindelijk weleens tekort zou kunnen komen voor de eindoverwinning. Zeker als hij niet de enige en absolute kopman van zijn ploeg wordt.

Maar Thomas, winnaar van de Tour de France van vorig jaar, verprutste het op zijn beurt vandaag, op weg naar de top van de Tourmalet. Bernal was sterker, en het is maar zeer de vraag of Thomas conditioneel wel in orde is. En daar begint het probleem, want momenteel staat hij in het algemeen klassement op de tweede plaats. Achter Alaphilippe, twee plaatsen hoger dan Bernal.

Knechtenrol
Bernal voor Thomas laten werken zou niet verstandig zijn, aangezien laatstgenoemde met zijn inzinking op de Tourmalet zwakte heeft getoond op het terrein dat de beslissing gaat brengen: de bergen. De kans dat de Engelsman een machtsgreep kan doen is na vandaag echter flink geslonken, al was het maar omdat zijn zelfvertrouwen een optater heeft gekregen.

Happig op een knechtenrol zal Bernal dan ook niet zijn. Maar dat geldt ook voor Thomas, zeker zo lang hij hoger geklasseerd staat dan de Colombiaan. Op die manier neutraliseren zij elkaar. Zo lang dit voortduurt, heeft Alaphilippe van beiden minder te duchten. Ineos, de ploeg van Thomas en Bernal, moet hopen dat het gevecht om het kopmanschap morgen wordt beslist.

Ervaring
De weg naar het geel in Parijs lijkt dus wagenwijd open te liggen voor Alaphilippe. Maar nee, Kruijswijk blijft favoriet. Niet omdat hij de betere renner is, want dat is dus zonder twijfel de bebaarde held van Frankrijk. Nee, zijn favorietenrol dankt Kruijswijk aan zijn ervaring, aan zijn rust, aan zijn hoger in te schatten klimcapaciteiten en, bovenal, aan zijn sterkere ploeg.

Animated Social Media Icons by Acurax Wordpress Development Company
Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookCheck Our FeedVisit Us On Linkedin
Animated Social Media Icons by Acurax Wordpress Development Company
Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookCheck Our FeedVisit Us On Linkedin